Sól himalajska do kąpieli z dziką różą – właściwości

Dzika róża to królowa kwiatów. Zachwyca nas swoim słodkim zapachem i urodą. Jest to jedna z roślin, która ma najbardziej wszechstronne zastosowanie. Sprawdza się jako składnik wielu preparatów leczniczych oraz kosmetyków pielęgnacyjnych. Olejki różane dzięki swoim właściwościom wygładzają skórę oraz usuwają napięcie i zmęczenie.

Natomiast kąpiele solankowe były znane już od starożytności. Woda wzbogacona cennymi minerałami ma niesamowite właściwości, które wspaniale wpływają na naszą skórę, kości oraz organy wewnętrzne. Kąpiele solankowe są szczególnie zalecane osobom, które zmagają się z przewlekłymi chorobami dróg oddechowych i zatok oraz zwyrodnieniowymi chorobami reumatycznymi.

Właściwości pielęgnacyjne dzikiej róży:

• rozjaśnia cerę i przebarwienia
• zmiękcza, nawilża i wygładza skórę
• zmniejsza zmiany trądzikowe
• jest bogatym źródłem witaminy C
• olejki eteryczne w niej zawarte działają uspokajająco i odprężająco

Jak przygotować sól himalajską do kąpieli z dziką różą?

Do jej przygotowania będziemy potrzebować:

• 1 kg soli himalajskiej (lub soli kamiennej)
• płatki dzikiej róży (opcjonalnie można użyć innej, ale nie opryskiwanej)
• olejek różany (opcjonalnie)
• rozmaryn (opcjonalnie)

Sól mieszamy w pojemniku razem z dużą ilością płatków róży – im więcej, tym lepiej. Opcjonalnie dodajemy do niej kilka kropel olejku różanego i rozmaryn. Tak przygotowaną sól przechowujemy w szczelnie zamkniętym pojemniku.

Aby przygotować kąpiel wystarczy kilka garści soli wrzucić do wanny z ciepłą wodą. Kąpiel nie powinna trwać dłużej jak 20 minut.

Czy sól himalajska jest niezdrowa? – Oto garść przydatnych informacji na jej temat i nie tylko, które każdy z nas wiedzieć powinien.

Sól niejedno ma imię

Sól w laboratorium uzyskuje się na skutek zobojętniania kwasu solnego wodorotlenkiem sodu lub przez syntezę chloru i sodu. Niestety, jest to metoda bardzo kosztowna. Znacznie tańsze jest wydobycie jej z podziemnych złóż minerału zwanego halitem.

Wykopywana z podziemi sól jest nazywana kamienną, w odróżnieniu do morskiej, którą tworzą pozostałości po odparowaniu wody. Warto zdawać sobie sprawę z faktu, że sól kamienna to również z morska z tą różnicą, że morza, w których powstała, dawno wyschły.

W obecnych czasach, zarówno sól kamienna wydobywana z podziemi, jak i morska są przeważnie oczyszczane w procesie produkcji ze wszystkich dodatkowych minerałów. Ta ze złóż podziemnych jest warzona, z morza – specjalnie rafinowana.

Czy sól himalajska jest niezdrowa?

Sól himalajska zawiera 84 minerały. Poza magnezem, sodem czy fosforem znajdziemy tam również na przykład pluton, uran czy neptun. Organizm ludzki jest w stanie wykorzystać jedynie 28 pierwiastków. Czy w związku z tym sól himalajska może być szkodliwa? Na szczęście nie – minerałów innych niż chlorek sodu jest w niej bowiem niewiele.

Niedobór jodu i jego skutki

Oczyszczona, biała sól kuchenna ma jedną kluczową zaletę – jest jodowana. Być może nie każdy z nas jest tego świadomy, lecz niedobór jodu może powodować niedoczynność tarczycy, a w przypadku rozwijającego się płodu skutkować może niedorozwojem umysłowym. Zalecana dobowa dawka jodu to 160 mikrogramów na dobę, dla kobiet ciężarnych – 220 mikrogramów, a dla karmiących – 290 mikrogramów.