Nadczynność tarczycy – z jej objawami zmaga się około 1-2% dorosłych Polaków. Choroba ta dotyka głównie kobiety w wieku od 20 do 40 lat.

Nadczynność tarczycy – Przyczyny

• choroba Gravesa i Basedowa – w jej przebiegu, własne przeciwciała pobudzają tarczycę do produkcji hormonów,
• guzki tarczycy,
• silny uraz psychiczny,
• ciąża,
• zaburzenia hormonalne okresu przekwitania,
• przewlekłe choroby zakaźne.

Nadczynność tarczycy – Objawy

• utrata masy ciała,
• drżenie rąk,
• zwiększona potliwość,
• skłonność do biegunek,
• nadmierna ruchliwość,
• bezsenność,
• uczucie wzmożonego kołatania serca,
• uczucie gorąca,
• lekkie zaczerwienienie twarzy i szyi.

Rozpoznanie tarczycy

• USG tarczycy – pozwala ono stwierdzić zmiany na tarczycy,
• przeciwciała tarczycowe we krwi – w szczególności przeciwciała przeciwko receptorowi TSH: wysoki poziom anty-TSHR jest typowy dla choroby Gravesa i Basedowa,
• biopsja aspiracyjna cienkoigłowa – wykonuje się ją wówczas, gdy stwierdzone zostały guzki tarczycy,
• scyntygrafia tarczycy.

Nadczynność tarczycy – Leczenie

• leki przeciwtarczycowe – do grupy tych leków zalicza się tiamazol oraz propylotiouracyl. Odpowiadają one za hamowanie produkcji hormonów tarczycy, a ich działanie pojawia się po około 2-4 tygodniach stosowania. Dawka preparatu jest ustalana indywidualnie przez lekarza, w zależności od objawów nadczynności tarczycy,
• doustna terapia jodem promieniotwórczym – jej stosowanie ma na celu spowodowanie powolnego, nieodwracalnego uszkodzenia komórek tarczycy wychwytujących jod z surowicy. Aby taka terapia osiągnęła skutek, musi trwać minimum kilka miesięcy,
• operacja – strumektomia, tyremoidektomia – wykonuje się ją w sytuacji podejrzenia raka tarczycy lub u pacjentów posiadających guzek uciskający tarczycę. Zabieg powoduje jej niedoczynność, którą należy leczyć z użyciem tyroksyn.