Myśli – ich wpływ na naszą rzeczywistość i nasze ciała

Żyjemy w czasach, w których nauka zaczyna na nowo tworzyć podstawy prawd dotyczących naszego istnienia. W jej świetle, nie jesteśmy już tylko genetycznie zaprogramowanymi istotami. Staliśmy się świadomymi, bądź nie, twórcami naszej własnej rzeczywistości. Współczesne odkrycia naukowe, coraz bardziej pokrywają się z prastarą wiedzą na temat istnienia człowieka oraz jego ukrytego potencjału.

Przełomu w tej sprawie dokonał profesor Bruce Lipton, którego odkrycia na temat biologii komórkowej wprowadziły istną rewolucję w tematyce determinizmu genetycznego. Przez pół wieku wierzono bowiem, że nasza kondycja zdrowotna oraz przeznaczenie są zakodowane w naszych genach. Jednak odkrycia współczesnych biologów komórkowych udowadniają, że nasze myśli i emocje, a dokładniej sposób w jaki postrzegamy otaczającą nas rzeczywistość, mają ogromny wpływ na kształtowanie naszych genów.

Udowodniono, że błony komórek odbierają sygnały bezpośrednio z naszego otoczenia, które są następnie przetwarzane przez nasz mózg. W nim odebrane przez nas sygnały przechodzą przez filtr naszego postrzegania, który oparty jest o nasze doświadczenia oraz system przekonań.

Jak ta wiedza wpływa na nasze życie?

Otóż oznacza to, że realnie kształtujemy naszą rzeczywistość poprzez sposób, w jaki odbieramy nasze otoczenie. I to my decydujemy o tym jaki wpływ ma na nas pojawiająca się w naszym życiu sytuacja. Ponieważ sama sytuacja w sobie nie jest ani „zła”, ani „dobra”. To my przypisujemy jej znaczenie i emocje. To my decydujemy o tym, czy coś sprawia nam radość, czy cierpienie. A to właśnie nasze emocje i uczucia posiadają silną moc kreacji, które wpływają i tworzą naszą rzeczywistość oraz nasze przyszłe doświadczenia.

Nasz świadomy umysł, który wiąże się z korą przedczołową w mózgu, wyposaża nas w dar wolnej woli. To właśnie ta cecha pozwala nam świadomie tworzyć naszą przyszłość i nasze przyszłe doświadczenia. Umysł, który jest wyposażony w zdolność autorefleksji jest niezwykle potężnym narzędziem. To dzięki niemu jesteśmy w stanie zaobserwować nasze odczucia względem niekorzystnej dla nas sytuacji, a następnie podjąć świadomą decyzję o ich zmianie.

Przykładowo mamy przekonanie, że życie jest trudne. Nasz system biologiczny będzie za wszelką cenę szukać potwierdzenia tej myśli w naszym rzeczywistym świecie. Życie będzie prezentowało się nam jako trudne doświadczenie, aby pasować do naszego wzorca myślowego. Jeżeli będziemy dalej podążać tym tokiem myślenia, który będzie w naszym odczuciu niekorzystny, pojawi się z czasem ból i cierpienie. Komórki naszego ciała zaczną nas informować o tym, że ten sposób myślenia nie jest dla nas dobry i powinniśmy go zmienić. Ignorowanie lub zagłuszanie przez nas tych sygnałów, z czasem doprowadzi nas do wyniszczenia i choroby.

Niestety we współczesnym świecie, zamiast nauczyć się rozpoznawania sygnałów, jakie wysyła nam nasze ciało, stosujemy środki farmakologiczne, które tuszują pojawiające się u nas symptomy.

Istnieją dowody zebrane przez naukowców świadczące o tym, że ludzie byli w stanie pokonać różne dolegliwości chorobowe, a nawet pojawiające się choroby nowotworowe, zmieniając tylko sposób swojego myślenia.

Zainwestowano ogrom środków na badania i opracowywanie środków farmakologicznych, w oparciu o wiedzę z zakresu genetyki, gdzie determinizm genetyczny był jedynie czystą hipotezą, która tak naprawdę nigdy nie została udowodniona. Przez poczynione bilionowe inwestycje, firmom i koncernom farmaceutycznym trudno jest teraz przyznać się do błędu.

Innowacyjne odkrycia biologów, pokrywają się w dużym stopniu z wiedzą, którą prezentuje nam fizyka kwantowa. Zakłada ona, że cały wszechświat zbudowany jest z energii, która jest w nieustającym ruchu oraz, że każdy z nas dysponuje swoim własnym zapisem energetycznym.

Dowiedziono, że elektromagnetyczne pola naszego serca i mózgu, są podobne do fal radiowych, które wykazują nie tylko właściwości nadające, ale także magnetyczne. Tak więc na tej podstawie można założyć, że to na czym skupiamy swoją uwagę oraz w to co wierzymy, znajdzie swoje odzwierciedlenie w realnej rzeczywistości.

Dodatkowo ciekawym faktem jest to, że obserwacje naukowców potwierdziły, iż najbardziej twórczym i czystym polem elektromagnetycznym charakteryzują się myśli związane z miłością, czułością i troską.

Na jednym ze swoich wystąpień, profesor Lipton powiedział, iż po 15 latach badań może stwierdzić, że nie jesteśmy zdani na łaskę naszych genów. Tylko, że jesteśmy twórcami naszej rzeczywistości i przyszłości. I to tylko od nas zależy, czy nasze życie będzie wypełnione radością, miłością i zdrowiem.

Te badania mają wielkie znaczenie dla rozwoju psychologii. Pracując z pacjentami, psycholodzy zaobserwowali zależności pomiędzy postrzeganiem przez pacjentów ich życia, a ich rzeczywistością. Jednak nigdy przedtem nauka nie przedstawiła tego w tak niepodważalny sposób.

Informacje te będą musiały jeszcze przejść przez skorupę stworzoną przez korporacje i firmy medyczne, dla których stanowią one prawdziwe zagrożenie. Jednak my już dzisiaj możemy świadomie wziąć swoje życie i odpowiedzialność za nie w swoje ręce. Kwestionujmy nasze wymyślone ograniczenia i stańmy się twórcami naszej rzeczywistości.

Praktykowanie wizualizacji daje nam kontrolę nad myślami na poziomie naszej podświadomości. Istnieje wiele sposobów/narzędzi na programowanie naszej podświadomości, jednak wizualizacja jest jednym z najskuteczniejszych, który przynosi szybkie rezultaty.

Nauka wizualizacji składa się z 5 etapów:

• Relaksacji
• Wyobrażenia
• Emocji
• Wiary
• Uwolnienia

# Relaksacja

Pierwszym krokiem jest relaksacja całego ciała i oczyszczenie umysłu. Znajdźmy wygodną dla nas pozycję. Oddychajmy spokojnie i głęboko. Rozluźnijmy wszystkie partie mięśni w naszym ciele zaczynając od czubka głowy, a kończąc na palcach stóp. Zrównoważmy nasz umysł skupiając całą naszą uwagę na naszym oddechu.

# Wyobrażenie

Kolejnym krokiem jest rozpoczęcie procesu wyobrażania sobie naszego celu/pragnienia. Nasza wyobraźnia jest mocą naszych myśli. Pomaga przekształcić je w obrazy. Wyobrażajmy sobie pożądany przez nas efekt/rzeczywistość, jak manifestuje się w czasie teraźniejszym. Spróbujmy ożywić nasze obrazy, dodać im ruchu i dynamizmu (jakbyśmy oglądali film). Koncentrujmy swoje myśli na detalach i szczegółach. Im więcej energii i uwagi poświęcimy tej kreacji, tym silniejszy będzie nasz twór. Wykorzystujmy do tego procesu wszystkie nasze zmysły.

# Emocje

Etap trzeci, to wywołanie w nas uczuć tak jakbyśmy już otrzymali/osiągnęli nasz cel/pragnienie. Kiedy można powiedzieć, że wyobraźnia jest silnikiem naszych myśli, tak nasze emocje są dla nich paliwem. Uczucia to energia, która jest w ruchu – ożywiają nasze mentalne obrazy.

# Wiara

Następnym etapem jest po prostu wiara, że już posiadamy to, czego tak bardzo pragniemy. Potwierdzają to nawet słowa Jezusa:„Wszystko, o cokolwiek byście się modlili i prosili, tylko wierzcie, że otrzymacie, a spełni się wam.”. Nie jest to związane z myśleniem życzeniowym lub też oszukiwaniem samego siebie. Chodzi tu o posiadanie naukowej wiedzy o kreowaniu naszej własnej rzeczywistości.

# Uwolnienie

Ostatni, ale za to bardzo ważny etap. Chodzi tu o uwolnienie się od myśli o pożądanej przez nas rzeczy/celu i pozwolenie na zaistnienie jej w naszej przestrzeni. Oczekiwanie, czy też przywiązanie się do czegoś, pozbawia nas siły tworzenia. Nie można w pełni cieszyć się spokojem umysłu, wyrażać wdzięczność oraz odczuwać bezwarunkową miłość, jeżeli będziemy jednocześnie przywiązani i skupieni na otrzymaniu określonego rezultatu.

Wizualizacja – „Ćwiczenie czyni Mistrza”

Aby opanować sztukę wizualizacji, niezbędna jest praktyka i codzienne ćwiczenia. Na początku może nam to sprawiać trudności, ale im więcej swojego czasu poświęcimy na naukę, tym szybciej opanujemy tą technikę.

Na początek spróbujmy zorganizować sobie czas na praktykę. Najlepiej jest robić to rano (tuż po przebudzeniu) lub wieczorem (przed snem). Te pory dnia są dla nas najbardziej odpowiednie, ponieważ nasz umysł jest wtedy najbardziej odprężony i podatny na proces wizualizacji. Po zakończeniu wizualizacji, oddychając spokojnie, powoli wybudźmy się ze stanu relaksacji.

Kiedy tylko uda się nam opanować wszystkie etapy procesu, szybko zaobserwujemy zmianę jakości naszego życia.

Wizualizacja – Jak? Dlaczego?

Te i inne pytania pozostawmy dla Wszechświata. Nie zakrzątajmy sobie nimi głowy. W całym procesie wizualizacji mamy jedynie skupić się na końcowym rezultacie. Jeśli tylko uda nam się zaakceptować prawdę o potędze naszych myśli oraz o naszej jedności z uniwersalną świadomością Boga, wtedy będziemy w stanie bardzo szybko uwolnić się z potrzeby kontrolowania całego procesu. Próba instruowania Wszechświata, to tak jakby mówienie wszechwiedzącej boskiej mądrości, że jednak my wiemy lepiej co jest dla nas najlepsze.

Podejmijmy działania pełne inspiracji. Mimo iż proces wizualizacji w głównej mierze oparty jest na głębokiej relaksacji, to jednak także wymagane są od nas działania. Jakie? Kluczem do sukcesu jest właśnie podejmowanie się inspirujących działań. Nie opiera się to więc na siedzeniu i czekaniu, a być może coś nam z nieba spadnie. Ani też na chaotycznych, szaleńczych działaniach i skupianiu się na czym popadnie z nadzieją, że może to zadziała. Musimy być spokojni i rozważni w swoim postępowaniu, wierząc, że doprowadzą nas do upragnionego celu. Wsłuchajmy się w swój głos wewnętrzny i podążajmy za swoją intuicją.

Działanie umysłu jest oparte na zasadzie sprzężenia zwrotnego. Im więcej dowodów i bodźców dostarczymy naszemu umysłowi, tym szybciej przyswoi on nowe pojęcia. Początkowo przeprogramowanie naszego umysłu może sprawić nam pewne trudności, dlatego też na początku warto ćwiczyć z prostymi rzeczami.

Dobrym ćwiczeniem na początek będzie wizualizacja niebieskiego piórka (na podstawie książki „Illusions” – Richarda Bacha). Stosując poszczególne etapy wizualizacji, wyobrażamy sobie niebieskie piórko. Następnie staramy się jak najczęściej myśleć o nim przez kolejne dni – jednak nie robimy tego zbyt obsesyjnie. Wkrótce potem powinno się ono zamanifestować w naszym świecie fizycznym. Może to się odbyć w najmniej oczekiwany przez nas sposób.

Zróbmy z wizualizacji zabawę. Bądźmy wytrwali i nie zniechęcajmy się. Poeksperymentujmy. Im więcej sukcesów odniesiemy, tym bardziej utwierdzimy się w przekonaniu, że to MY kreujemy naszą rzeczywistość.