Jak przebiegają badania niepłodności? Przydatne informacje na ten temat znajdziecie w poniższym tekście.

Garść statystyk

Niepłodność została uznana przez Światową Organizację Zdrowia za jedną z najbardziej niepokojących chorób społecznych. Na świecie co szósta para w wieku reprodukcyjnym jest niepłodna, a co trzecia musi korzystać ze specjalistycznej pomocy medycznej. Problem ten dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn, a ryzyko jego wystąpienia wzrasta wraz z wiekiem. O niepłodności mówić można wówczas, gdy mimo regularnego współżycia bez zastosowania środków antykoncepcyjnych przez minimum rok nie udało się zajść w ciążę. W naszym kraju problem ten dotyka ponad 1 500 000 par, z czego u prawie 50% z nich źródłem niepowodzeń są różnego rodzaju problemy zdrowotne.

Przyczyny niepłodności

U kobiet znaczący wpływ na płodność ma wiek. Okres maksymalnej płodności przypada na czas między 20 a 25 rokiem życia, po czym stopniowo maleje, by po 37 roku życia ulec drastycznemu obniżeniu. Na problem z płodnością wpływ może mieć także zaburzony proces owulacji lub wydzielania prolaktyny, zespół policystycznych jajników, niewłaściwie leczone choroby tarczycy, otyłość, permanentny stres czy nadużywanie alkoholu.

W przypadku mężczyzn, najczęstszą przyczyną niepłodności jest z kolei niska jakość nasienia – zmiany w budowie plemników, ich obniżona ilość oraz zmniejszona ruchliwość. Na jakość nasienia wpływ może mieć również stosowanie używek oraz niektórych leków, siedzący tryb życia, nieprawidłowa budowa prącia oraz przegrzanie lub uszkodzenie jąder.

Badanie niepłodności krok po kroku

• Szczegółowy wywiad lekarski – w jego trakcie lekarz może zadać pytania odnośnie cyklu miesiączkowego, przebytych w przeszłości chorób, częstości współżycia, wad wrodzonych, chorób genetycznych w rodzinie oraz poronień.
• Badania ginekologiczne – pozwalają one sprawdzić budowę oraz funkcjonowanie narządów rodnych – wady w ich budowie są bowiem częstą przyczyną problemów z zajściem w ciążę. Najczęściej wykonuje się przezpochwowe badanie ultrasonograficzne, histeroskopię, histerosalpingografię oraz histerosalpingosonografię kontrastową.
• Badanie hormonalne – szczegółowe badania laboratoryjne stanowią fundamentalne narzędzie diagnostyczne. Wykonuje się tutaj między innymi badania Anty-Muellerian Hormon (AMH) i Inhibina B. Pierwsze z nich pozwalają ocenić rezerwację jajnikową oraz określić, kiedy kobieta wejdzie w stan menopauzalny. Drugie umożliwia z kolei określenie jakości oraz ilości komórek jajowych.

Jeżeli chodzi o mężczyzn, podstawowym testem diagnostycznym jest badanie ogólne nasienia, które w większości przypadków wykonuje się dwukrotnie. Połączone jest ono ze szczegółowym wywiadem lekarskim.

Okazało się, że przyszła mama nie miała przy sobie dokumentów potwierdzających, że jest w ciąży. Niemożliwe? A jednak!

Brakujący dokument

Pani Ania zgłosiła się do szpitala po tym, jak lekarz pierwszego kontaktu wysłał ją na konsultację do alergologa z podejrzeniem tocznia. Przyszła mama okazała wszystkie dokumenty, jakie miała przy sobie – kartę ciąży oraz skierowanie od lekarza. Zabrakło jednak zaświadczenia od ginekologa, które miało potwierdzać, że kobieta jest w ciąży. Niestety, wyraźnie widoczny brzuszek nie był dla personelu wystarczającym potwierdzeniem. Kobiecie nie udzielono pomocy i odesłano ją z kwitkiem. Na szczęście, pomoc znalazła w innym warszawskim szpitalu, gdzie brak dokumentu nie był żadną przeszkodą.

Konsekwencje

Jak zapowiedziała dyrekcja szpitala, do którego w pierwszej kolejności udała się ciężarna, personel placówki zostanie ponownie przeszkolony. Ministerstwo Zdrowia poinformowało z kolei, że w takich przypadkach karta przebiegu ciąży jest wystarczającym dokumentem potwierdzającym błogosławiony stan pacjentki.

Warto zdawać sobie sprawę z faktu, że zapotrzebowanie na kwas foliowy w ciąży jest znacznie większe niż na pozostałych etapach życia. Co warto wiedzieć na ten temat?

Kwas foliowy w ciąży a rozwój płodu

Kwas foliowy znajdziemy w produktach spożywczych takich, jak banany, pomarańcze, szpinak, soczewica, fasola, natka pietruszki, awokado, brukselka, szparagi, wątróbka, ryż, żółtka jaj, sery czy orzeszki ziemne. Niestety, nawet jedząc wszystkie te produkty, nie możemy mieć pewności, że dostarczyłyśmy naszemu organizmowi odpowiedniej ilości witaminy B9. Niedobór kwasu foliowego może się przyczyniać do szeregu ciężkich wad wrodzonych układu nerwowego dziecka takich, jak przepuklina oponowo – mózgowa czy bezmózgowie. Formowanie mózgu kończy się około 7 tygodnia płodu, czyli wówczas, kiedy większość kobiet nie jest jeszcze świadoma swojej ciąży. Jeżeli planujemy powiększenie rodziny, powinnyśmy jak najszybciej zacząć przyjmować stosowną dawkę witaminy B9.

Dlaczego warto przyjmować kwas foliowy?

• reguluje wzrost i funkcjonowanie komórek,
• zapobiega uszkodzeniom cewy nerwowej u płodu,
• reguluje wzrost oraz funkcjonowanie komórek,
• usprawnia funkcjonowanie układu pokarmowego,
• chroni organizm przed nowotworami,
• pobudza powstawanie czerwonych krwinek,
• zapobiega depresji,
• w pozytywny sposób wpływa na wzrost i wagę noworodków.

Dawkowanie kwasu foliowego

Osoby planujące zajść w ciążę powinny przyjmować 0,4 mg kwasu foliowego dziennie. W przypadku kobiet ciężarnych dawka ta wynosi od 0,4 mg do 1 mg. Nie ma możliwości przedawkowania witaminy B9, jako że jest ona wydalana wraz z moczem.

Rumień zakaźny często określa się mianem „piątej choroby”, czyli jednej z dziecięcych dolegliwości objawiających się wysypką (pozostałe z nich to rumień nagły, płonica, różyczka oraz odra). Jest on chorobą zakaźną dotykającą pacjentów między 2 a 12 rokiem życia.

Przyczyny rumienia zakaźnego

Za główną przyczynę opisywanej dolegliwości uważa się parwowirusa B19, który rozprzestrzenia się drogą kropelkową i rozwija w krwinkach czerwonych. Od momentu zarażenia do pojawienia się pierwszych objawów upływają zwykle 2 tygodnie. Często objawy rumienia zakaźnego są praktycznie niezauważalne.

Etapy choroby

1. Ułożona symetrycznie, rumiana wysypka przechodząca w odcień sinawo – fioletowy.
2. Rozciąganie się wysypki w sposób symetryczny w kierunku ramion, tułowia oraz kończyn. Dochodzi wówczas do powstawania rumieniowych obrączek i plam.
3. Wysypka blednie, aż w końcu znika całkowicie.

Jak objawia się rumień zakaźny?

Główny objaw tej choroby to wysypka, której nie towarzyszy swędzenie czy ból. Na początku da się zaobsewować zmiany na twarzy, które wraz z upływem czasu zlewają się w rumieniec, który nie obejmuje czoła i obszaru między ustami i nosem. Do innych objawów zalicza się: osłabienie, lekki stan podgorączkowy oraz ból gardła i stawów.

Rumień zakaźny a ciąża

Zakażenie rumieniem zakaźnym, w szczególności w pierwszych dwóch trymestrach ciąży, może być bardzo niebezpieczne i wiązać się z komplikacjami takimi, jak obrzęk płodu, zapalenie mięśnia sercowego, a w skrajnych przypadkach nawet obumarcie.

Na szczęście, około 60-80 procent kobiet planujących zajść w ciążę miało w przeszłości kontakt z wirusem, w związku z czym nie mogą się one zarazić. Nawet jeżeli do tego dojdzie, jak pokazują badania, 75 procent pacjentek rodzi zdrowe dzieci.

Kobiety w ciąży, które podejrzewają, że mogły się zarazić, powinny jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, który zleci wykonanie dodatkowych badań takich, jak USG i badania krwi.

Jak leczyć rumień zakaźny?

W przypadku dzieci stosuje się leki łagodzące świąd. Przez cały okres terapii maluch powinien zostać w domu, jako że może zarażać innych na 7 dni przed wystąpieniem wysypki oraz przez pierwsze dni po jej pojawieniu się.