We Wszechświecie nie istnieją przypadki lub zbiegi okoliczności. Nic nie przytrafia się naszej duszy wbrew jej woli. To jest niemożliwe, ponieważ każdy z nas jest kreatorem każdego naszego doświadczenia. Kluczem do zrozumienia jest właśnie akceptacja trudnych dla nas doświadczeń.

Kiedy zaakceptujemy wszystko to co do nas przychodzi, jako doświadczenie, lekcję, która ma swój konkretny cel – to wtedy nasze życie przechodzi na zupełnie inny poziom. Żaden problem nie będzie już zbyt wielki. Wszystkie przykre wydarzenia staną się dla nas łatwiejsze do zaakceptowania. Grunt to zachować pozytywne nastawienie i wyrażać wdzięczność za przeżycie kolejnego doświadczenia.

W trudnych momentach polecam stosowanie afirmacji, którą poznałam na kursie Mindfulness, a która wprowadza w moje życie spokój i harmonię. Nawet w takich momentach, które z pozoru mogą wydawać się beznadziejne.

Zakochanie się w sobie samym…

Nasz umysł jest doskonałym narzędziem, dzięki któremu możemy uciec i nie zajmować się miłością do samego siebie. Analizy, fakty i nieistotne szczegóły, to właśnie nimi łatwo zająć nasz umysł, tak aby całkowicie zapomnieć i przestać kochać.
Możemy zbudować sobie świątynię umysłu, udając, że posiadamy wszechstronną wiedzę i jesteśmy bystrzejsi, ale nie zmieni to faktu, że jednak tylko wciąż uciekamy…

Następnie przechodzimy przez nieskończoną ilość cykli narodzin i śmierci, przez które niestety zapominamy, że powinniśmy kochać nasze doświadczenie.

Aby doświadczyć swojego wzniesienia, należy w pełni zaakceptować i pokochać się, takim jakim się jest. Całkowicie poddać się Miłości do Siebie.

„Jestem, który jestem i kocham w sobie wszystko – bez wstydu, bez jakichkolwiek zastrzeżeń, bez co jeśli, i, ale.”

Oddajmy się temu, kim naprawdę jesteśmy, a nie aspektom, które stworzyliśmy, udając, że jesteśmy kimś innym. Poczujmy w sercu, że JESTEŚMY… zawsze BYLIŚMY… i zawsze BĘDZIEMY.

Afirmacja na co dzień:
„Kocham Siebie, Szanuję Siebie, Wspieram Siebie, Wierzę w Siebie”

Opracowane na podstawie fragmentów z – „Podróż Aniołów” Geoffrey i Linda Hoppe